บทที่ 107 เย่เว่ยยาง

บทที่ 107 เย่เว่ยยาง

ซูเฉินอึ้งไปเลย ดวงตาเบิกกว้าง

นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?

ตอนเห็นอีกฝ่ายพุ่งเข้ามา ซูเฉินคิดถึงความเป็นไปได้ไว้หลายอย่าง ทั้งยังเตรียมรับมือไว้สารพัด ไม่ว่าอีกฝ่ายจะลงมือหรือจะใช้วิธีไหน เขาก็มีวิธีโต้กลับ

แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะพุ่งเข้ามาในอ้อมแขน แถมยังจูบเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว

ผู้ฝึกยุทธ์อย่างซูเฉินไวต่อไอสังหารเป็นพิเศษจนแทบกลายเป็นปฏิกิริยาตอบสนองโดยสัญชาตญาณ ด้วยเหตุนี้เอง อีกฝ่ายไม่ได้เผยไอสังหารออกมาแม้แต่น้อย เขาถึงตั้งตัวไม่ทันในทันที

ปากของซูเฉินถูกจูบ สมองพลันว่างเปล่าไปชั่วขณะ