บทที่ 88 สู้กับเติ้งซิงซ่า

บทที่ 88 สู้กับเติ้งซิงซ่า

ในสายตาของหลายคน การที่ซูเฉินเป็นฝ่ายมาหาหยางจงไห่เพื่อสะสางความแค้น เป็นการกระทำที่ไร้เดียงสาและโง่เขลา

เพราะใคร ๆ ก็ดูออกว่าหยางจงไห่ไม่มีทางยอมแน่นอน นี่คือความแค้นจากการสูญเสียลูกชาย เป็นความแค้นมหาศาล

ถ้าซูเฉินเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่ตระกูลหยางไม่กล้าล่วงเกินก็คงว่าไปอย่าง ต่อให้ความแค้นลึกล้ำเพียงใด ต่อให้เจ็บปวดแค่ไหน ตระกูลหยางก็ทำได้เพียงอดทน

แต่เห็นได้ชัดว่าซูเฉินไม่ใช่บุคคลยิ่งใหญ่เช่นนั้น เขาเป็นเพียงประมุขตระกูลเล็ก ๆ คนหนึ่ง ไม่ต่างจากผักปลาในสายตาตระกูลหยาง

เพราะฉะนั้นหยางจงไห่ไม่มีทางยอมสะสางความแค้น เขาต้องฆ่าซูเฉินให้ได้