บทที่ 67 ยังมีใครอีก!

บทที่ 67 ยังมีใครอีก!

ระหว่างที่ซูเฉินเดินเข้ามา เขาเห็นผู้บาดเจ็บถูกหามออกไปไม่ขาดสาย ในจำนวนนั้นมีสองคนที่ร่อแร่ เห็นได้ชัดว่าใกล้สิ้นใจเต็มที

อีกทั้งดูออกว่าถูกคนทำร้ายจนเป็นแบบนี้ เขาเอ่ยถามถึงสาเหตุ แต่อีกฝ่ายไม่ตอบ กลับยิ้มอย่างมีเลศนัย “เดี๋ยวนายก็รู้เอง”

มีพิรุธ

ซูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่จริงตั้งแต่ก้าวเข้ามาในหอผิ่นเซียง เขาก็รู้สึกเช่นนี้แล้ว

ภายนอกหอผิ่นเซียงดูสงบสุข แต่แท้จริงกลับมีบรรยากาศหนักอึ้งที่อธิบายไม่ถูก ทำให้รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

ไม่นานซูเฉินก็ได้ข้อสรุปว่า หอผิ่นเซียงคงไม่ใช่สถานที่ที่จะพูดคุยกันง่าย ๆ การจะซื้อโสมชั้นเลิศจากหอผิ่นเซียงคงไม่ใช่เรื่องง่าย