กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 56 ความพิเศษของหานเชียนเสวี่ย
“คฤหาสน์เสวียนหลง?”
ระหว่างทางที่มุ่งหน้าไป ซูเฉินพึมพำชื่อคฤหาสน์เสวียนหลงซ้ำสองครั้ง เขาอดนึกถึงปรมาจารย์เสวียนหลงไม่ได้ หรือว่าคฤหาสน์เสวียนหลงแห่งนี้จะเป็นถิ่นของปรมาจารย์เสวียนหลงที่เจอเมื่อวาน?
ถ้าเป็นแบบนั้นก็บังเอิญเกินไปแล้ว
ซูเฉินมั่นใจว่านี่คืองานเลี้ยงหงเหมิน แต่เขาไม่ได้เรียกกำลังเสริม ยังคงเลือกไปคนเดียว
ด้วยพลังระดับขอบเขตมนุษย์สวรรค์ในตอนนี้ เขามั่นใจว่ารับมืออันตรายได้ทุกอย่าง รวมถึงอาวุธปืน
เขาเดาได้ไม่ยากว่าหานเชียนเสวี่ยเรียกเขาไปคฤหาสน์เสวียนหลงด้วยจุดประสงค์อะไร ก็แค่อยากฆ่าเขา และหยางเฟิงต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแน่นอน
เมื่อคืนเขาเพิ่งซ้อมหยางฉีไปชุดใหญ่ ด้วยนิสัยใจร้อนของหยางเฟิง การมาแก้แค้นเขาในวันรุ่งขึ้นจึงเป็นเรื่องปกติมาก
พอดีเลย วันนี้เขาจะสะสางความแค้นระหว่างตัวเองกับพี่น้องหานและหยางเฟิงให้เรียบร้อย!
ถึงซูเฉินจะมั่นใจในตัวเองอย่างเต็มเปี่ยม เขาก็ไม่ได้บุ่มบ่ามบุกเข้าไปในคฤหาสน์เสวียนหลง แต่แอบลอบเข้าไปสอดแนมก่อน เมื่อไม่พบว่ามีอาวุธปืนซุ่มอยู่ และไม่เห็นยอดฝีมือระดับขอบเขตมนุษย์สวรรค์ เขาจึงค่อยวางใจ