กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 43 ยามตกต่ำ ใคร ๆ ก็ซ้ำเติม
“สัญญานี่ต้องเป็นของปลอมแน่! ตระกูลหานจะใจดีคืนโรงงานฮาร์ดแวร์ให้พวกเราได้ยังไง นั่นเป็นโรงงานใหญ่ที่มีมูลค่าหลายสิบล้านเชียวนะ!”
ซูอิงเหว่ยกำสัญญาไว้แน่น สีหน้าบิดเบี้ยวจนน่ากลัว
เพื่อวางแผนเรื่องคืนนี้ เขาทุ่มเทความคิดไปไม่น้อย ที่สำคัญคือเขาใช้เงินไปไม่น้อยเพื่อซื้อตัวคนอื่นในตระกูลซู อย่างน้อยก็เป็นเงินหลักล้าน ถ้าล้มเหลวแบบนี้ก็ขาดทุนยับ เขายอมรับไม่ได้เด็ดขาด!
ซูเฉินหัวเราะเย็นชา “ฉันว่าไม่ใช่สัญญานี่เป็นของปลอมหรอก แต่นายต่างหากที่หวังให้มันเป็นของปลอม!”