กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 7 ฉันกลับมาจากนรกภูมิแล้ว
หา?
แค่นี้ก็หายแล้ว?
หลายคนยังตั้งตัวไม่ทันในทันที
ฟ่านเจี้ยนหัวเราะเยาะในใจ ปฏิกิริยาแรกของเขาคือคิดว่าซูเฉินกำลังโม้ สภาพของเซียวหยวนเจี่ยใกล้ตายอยู่แล้ว จะรักษาให้หายภายในไม่ถึงห้านาทีได้ยังไง ต้องเป็นซูเฉินกำลังเล่นกลตบตาแน่ ๆ
เซียวไฉ่อินเบิกตากว้าง “คุณซู คุณ...รักษาคุณพ่อหายแล้วจริง ๆ เหรอ?”
น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ จ้องซูเฉินเขม็งด้วยความหวาดหวั่น กลัวว่านี่จะเป็นเพียงเรื่องล้อเล่น