ตอนที่ 295 แมลง

หลัวหลีไม่ใช้อวนจับปลา กู้หลินก็ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่หันไปช้อนปลาอย่างตั้งอกตั้งใจแทน

ปลาและกุ้งระลอกแล้วระลอกเล่าโถมเข้ามาทางนี้ราวกับคุ้มคลั่ง เหมือนกับว่าตรงนี้มีสมบัติล้ำค่าอะไรอยู่ คนอื่น ๆ จับปลาและกุ้งกันจนหนำใจ ส่วนหลัวหลีก็จับปูตัวเล็กจนหนำใจ

หลังจากจับปูตัวเล็กได้เต็มเข่ง หลัวหลีก็แอบเก็บใบหญ้าที่ก้นแม่น้ำขึ้นมาเงียบ ๆ แล้วโยนเข้าไปในมิติ ชั่วพริบตา บุปผาวิญญาณระดับเก้าก็กระโจนออกมากระหน่ำกลืนกินใบหญ้าจนหมดสิ้น

เมื่อไม่มีใบหญ้าที่เป็นตัวล่อ แม้ในแม่น้ำจะยังมีปลาและกุ้งอยู่ แต่มันก็ไม่รวมกลุ่มมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกันอีก กลายเป็นมีตรงนี้บ้างตรงนั้นบ้าง ดูกระจัดกระจายเบาบางลง