เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลัวหลีลังเลก่อนพูดว่า “วัตถุดิบในบ้านเรายังมีเหลือเฟือ ฉันไม่ค่อยอยากไป” เธอรู้สึกว่าตั้งใจบำเพ็ญอยู่ที่บ้านน่าจะดีกว่า
กู้หลินไม่ได้คิดแบบนั้น “ไปด้วยกันเถอะ ครั้งนี้ผมต้องออกไปข้างนอกอย่างน้อยก็ครึ่งเดือน เวลานานขนาดนี้ คุณจะใจร้ายปล่อยให้ผมออกไปคนเดียวจริง ๆ เหรอ?” การให้หลัวหลีตามไปด้วย เป้าหมายหลักก็คือการได้อยู่เป็นเพื่อนกัน พอคิดว่าตลอดเวลานานขนาดนี้ทำได้เพียงติดต่อกับหลัวหลีผ่านวิดีโอ กู้หลินก็รู้สึกไม่สบายใจ
กู้หลินพูดต่อว่า “ครั้งนี้คนที่ไปด้วยมีจำนวนมาก เวลารวบรวมเสบียงก็จะยืดออกไป เว้นแต่ฐานประจำการจะเจอสถานการณ์ฉุกเฉิน ไม่อย่างนั้นระหว่างทางผมจะไม่กลับมา พวกเราไปด้วยกันเถอะ ถือว่าออกไปผ่อนคลาย”
ท้ายที่สุดหลัวหลีก็ตอบตกลงไป กู้หลินกอดหลัวหลีเข้านอนอย่างพอใจ