ตอนที่ 256 แลกเปลี่ยน

แม้จะเดินสำรวจทั่วทั้งทุ่งรกร้างโกบีแล้ว พวกเขาก็ยังไม่พบสถานที่ที่มีสภาพคล้ายป่าศิลาอีกเลย ไม่เพียงเท่านั้น ต้นผลไม้วิญญาณเหมันต์ที่เดิมควรจะปรากฏขึ้นเป็นระยะ ๆ ท่ามกลางหิมะ ก็มีอยู่ไม่กี่ต้นเช่นกัน

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ความผิดหวังในใจของจี้เย่และคนอื่น ๆ ก็ย่อมจินตนาการได้ พวกเขาได้คืบจะเอาศอก หลังจากพบสถานที่อย่างป่าศิลา พวกเขาก็ยังคิดอยากจะหาสถานที่แบบนี้อีกสักแห่ง สถานที่ที่สามารถเก็บผลไม้วิญญาณเหมันต์ได้โดยไม่ต้องออกแรง…

เมื่อเดินมาถึงสุดทุ่งรกร้างโกบีและมองไปยังทุ่งหิมะที่ว่างเปล่า กู้หลินก็เข็นหลัวหลีหันกลับมา ก่อนพูดกับจี้เย่และคนอื่น ๆ ว่า “ที่นี่ค้นหาจนทั่วแล้ว พวกเราควรเดินทางกลับได้แล้ว”