ตอนที่ 252 ป่าศิลา

หลัวหลีเห็นกู้หลินยิงนกบินตกลงมาเช่นกัน ทำให้อดนึกถึงกระต่ายที่ไม่ได้พามาด้วยไม่ได้ ถ้ากระต่ายอยู่ที่นี่ ต่อให้เจอนกบินสักหนึ่งหรือสองตัว มันก็สามารถบินขึ้นฟ้าไปปะทะซึ่งหน้าได้ทั้งนั้น

แต่ตอนนี้กระต่ายคงกำลังกินดื่มอยู่ที่บ้านแน่ ๆ อย่างไรเสีย ก่อนออกมาเธอก็ทิ้งของอร่อยไว้ให้มันไม่น้อย

ระหว่างที่รอพลางคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย ในที่สุดผลไม้วิญญาณเหมันต์ที่เพิ่งสุกผลหนึ่งก็ชูตัวเด่นอยู่บนกิ่งของต้นผลไม้วิญญาณเหมันต์ หลัวหลีไม่แม้แต่จะก้มเอว เพียงขยับนิ้วมือเบา ๆ ตาข่ายเล็กในมือก็ลอยออกไป ก่อนจะห่อผลไม้วิญญาณเหมันต์แล้วบินกลับมา

ต้นผลไม้วิญญาณเหมันต์ที่ถูกเด็ดผลไปแทบจะเหี่ยวเฉาและร่วงลงบนพื้นหิมะในชั่วพริบตา