ตอนที่ 231 แบกรับน้ำหนักที่มันไม่ควรแบกรับ

ไม่ว่าสัตว์อสูรที่เกาะอยู่ตามกิ่งไม้รอบข้างจะจ้องมองเธออย่างไร คราวนี้หลัวหลีก็ก้มหน้ากินต่อโดยไม่เงยขึ้นมาแม้แต่น้อย ทำราวกับว่าสัตว์อสูรพวกนั้นไม่มีตัวตนอยู่เลย

ชั่วพริบตาต่อมา เสียงซี่ ปัง ตุบ…

ทักษะวิญญาณสายแล้วสายเล่าพุ่งเข้ากระแทกม่านป้องกันของรถเข็นโดยตรง ก่อให้เกิดเสียงหลากหลายรูปแบบ

หลัวหลียังคงไม่เงยหน้า เอาแต่ก้มหน้ากินปลาแผ่นพลางตะโกนในใจว่า “ไม่ฟัง ๆ ฉันไม่ฟัง!”

หลัวหลีทำราวกับไม่ได้ยินเสียงโจมตีที่ดังซ้อนกันอยู่ข้างหูเลยสักนิด และตั้งใจกินปลาแผ่นต่อไป

การโจมตีของสัตว์อสูรรอบข้างยิ่งรุนแรงขึ้น