กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“คุณจะไปรู้อะไร? แล้วถ้าเธอกลายเป็นคนไร้ความสามารถจะทำไม ถึงเธอจะไร้ความสามารถแค่ไหน เธอก็ยังเป็นภรรยาของผู้บัญชาการฐานประจำการในตอนนี้อยู่ดี แทนที่จะประจบเธอดี ๆ กลับเอาแต่หาเรื่อง...” หญิงสูงวัยยิ่งพูดก็ยิ่งโมโห จนกำลังจะยกมือทุบหญิงสาว
คนอื่น ๆ รีบเข้ามารั้งเธอไว้ “พอแล้ว ๆ เด็กยังเล็ก ไม่เข้าใจความสำคัญของเรื่องนี้ ค่อย ๆ สั่งสอนกันก็ได้”
“ใช่ เด็กคนนี้ก็เป็นห่วงพวกเราเหมือนกัน อย่าโมโหเลย”
“หลัวหลีก็เป็นเด็กในครอบครัวเราเหมือนกัน เธอไม่ถือสาเรื่องแค่นี้หรอก...”
หลัวหลีที่เดินออกมาไกลแล้วได้ยินคำพูดที่เหลือทั้งหมด เธอเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา
กระต่ายที่เห็นรอยยิ้มของหลัวหลีตัวสั่นเล็กน้อย