ตอนที่ 173 นี่นายเป็นโจรหรือไง

ทางด้านนั้น พอกู้หลินได้ยินคำพูดของหลัวหลี ในใจก็ผุดข้อสันนิษฐานขึ้นมาทันที เขามองหลัวหลีที่มีรอยยิ้มเปี่ยมล้นตรงหางตาและคิ้วแล้วส่ายหน้า “ไม่มีครับ” เขาชะงักไปนิด ก่อนจะพูดต่อ “มหาสมุทรนั้นลึกล้ำ อาหารทะเลบางชนิดซ่อนตัวเก่ง ไม่ใช่ว่าจะหาเจอไปเสียหมดหรอกครับ”

“เอาละ ฉันรู้แล้ว คุณไปยุ่งต่อเถอะ” หลัวหลีพูดจบก็ตัดการติดต่อ จากนั้นก็จ้องมองปูตัวใหญ่สองตัวที่ว่ายมาถึงท้ายเรือแล้ว

จับขึ้นมาสิ จับขึ้นมา จับ—

เสียงร้องเพลงอย่างร่าเริงในใจของหลัวหลีพลันหยุดชะงักลง เธอมองดูปูที่ว่ายเข้ามาพ่นฟองอากาศอยู่ตรงท้ายเรือ แล้วมองดูกระต่ายที่อยู่ข้าง ๆ—

เจ้ากระต่ายถอยหลังกรูดไปหนึ่งก้าวทันที: เจ้านาย นี่มันระดับสามเลยนะ ฉันสู้ไม่ไหวหรอก!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องช้อนมันขึ้นมาเลย