ตอนที่ 163 เจ้ากุ้งตัวจ้อยนี่ลอยเกินไป หรือกรงเล็บของฉันไม่คมพอ

พวกหลัวหลีกำลังปีนขึ้นไปบนยอดเขาแห่งหนึ่ง มองจากที่สูงลงมา สามารถเห็นได้ว่าบนลาดเขาอีกฟากหนึ่งเต็มไปด้วยดงหญ้าหนาแน่นยั้วเยี้ย และภายใต้การปกคลุมของดงหญ้า ต้นทานตะวันแต่ละต้นก็กำลังเจริญงอกงามอยู่ภายในนั้น

เมล็ดแตงทองเยอะมาก!

หลัวหลีหรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับถูกเมล็ดทานตะวันของต้นทานตะวันเหล่านั้นแยงตาเข้าให้ จานดอกสีทอง เมล็ดแตงสีทอง มองแวบแรก ต้นทานตะวันแต่ละต้นพวกนั้นก็เหมือนกับดวงอาทิตย์ดวงน้อยจริง ๆ

พระอาทิตย์หรือไม่พระอาทิตย์หลัวหลีไม่สนใจ แต่เธอชอบเมล็ดแตงทองที่เบียดเสียดกันอยู่ด้านบนนั่นน่ะสิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแบบสด ๆ!

แม้ว่าเมล็ดแตงทองจะสามารถนำไปทำเป็นของกินเล่นได้สารพัดรสชาติ แต่ว่า แบบสด ๆ นั้นอร่อยเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร