เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จี้เย่ไม่แม้แต่จะมองคนกลุ่มนั้น แต่กลับยิ้มพลางเข็นรถพาหลัวหลีออกจากโขดหิน เดินไปพลางเอ่ยไปพลางว่า “กบในกะลาฝูงเดียว กล้ามาพูดจาสามหาว ดูสิ คนเราอวดดีเกินไปย่อมไม่มีจุดจบที่ดีจริง ๆ ด้วย”
คนกลุ่มนั้นที่ลูกไฟลอยอยู่เหนือหัวจนไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยคิดในใจว่า ‘ใช่ ๆ พวกเราผิดไปแล้ว ได้โปรดเอาลูกไฟออกไปจากหัวพวกเราได้ไหม?!!’
จี้เย่เข็นรถพาหลัวหลีเดินไปไกล จากนั้นก็หมุนรถเข็นของหลัวหลีกลับมา แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้าว่า “ดูดอกไม้ไฟ!”
เสียงดังปัง ลูกไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าแล้วระเบิดออก สะเก็ดไฟโปรยปรายลงมาราวกับสายฝน ตกใส่ท่ามกลางคนกลุ่มนั้น เห็นเพียงพวกเขาต่างพากันกระโดดโหยงเหยงด้วยความลนลานเพื่อตบดับประกายไฟที่ร่วงใส่ตัว
จี้เย่ “ฮ่า ๆ...”
หลัวหลีพยายามกลั้นไว้แล้ว แต่ก็ยัง “ฮ่า ๆ...”