ตอนที่ 146 ถอยหนึ่งก้าว ฟ้ากว้างทะเลไกล

กู้หลินเล่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาอย่างคร่าว ๆ แม้เขาจะเล่าด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายไม่ใส่ใจนัก แต่จี้เย่กลับให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี คอยอุทานด้วยความตกใจเป็นระยะ ๆ ว่า ‘อา’ ‘ยังกล้าทำแบบนี้อีก’ ‘ทำได้ดี’…

หลัวหลีมองภาพตรงหน้าแล้วอดหัวเราะคิกคักไม่ได้ จี้เย่เป็นผู้ฟังที่ดีจริง ๆ!

หลัวหลีนึกถึงไข่นกก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ จึงถามด้วยความอยากรู้ว่า “จริงสิ ไข่กระเรียนเมฆอัคคีที่ได้มาก่อนหน้านี้ ฟักออกมาหมดแล้วหรือยัง?”

คำถามนี้ทำเอา—

กู้หลินกับจี้เย่ต่างเงียบกริบ

การมีไข่กระเรียนเมฆอัคคีให้ฟักถือเป็นเรื่องดี พูดกันตามตรง ตระกูลและขุมอำนาจมากมายต่างปรารถนาเรื่องนี้กันทั้งนั้น ขอเพียงเลี้ยงดูได้ดี ต่อไปก็จะมีกระเรียนเมฆอัคคีส่งมาให้ใช้อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย