ตอนที่ 117 อู้ฟู่

หลัวหลีปรายตาขาวมองเขาแล้วเก็บกระถางต้นไม้ไป เหอะ ถ้านายรู้ว่านี่คือของดีอะไร คงแทบอยากจะแย่งชิงไปตรง ๆ เลยล่ะมั้ง จากนั้นจึงถามเขา “คุณมาทำไมที่นี่คะ?”

จี้เย่แค่หยอกล้อหลัวหลีไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้ใส่ใจกระถางต้นไม้จริงจัง หันหลังก็ลืมไปแล้ว เขาตอบหลัวหลี “ก็หลินซวี่ซื้อโคลนผักป่าน้ำนมวิญญาณไปจากคุณไม่ใช่เหรอครับ ผมเลยอยากมาถามดูว่าคุณยังมีมุกโสมอายุราวสิบปีอยู่อีกเท่าไหร่ ถ้ามีเยอะก็แลกให้ผมสักหน่อยสิครับ

แฮะ ๆ มุกโสมเป็นของดีจริง ๆ ผมอยากจะเก็บตุนไว้เยอะหน่อย” พอดีข้างกายมีขาใหญ่ด้านการขุดมุกโสมอยู่ โอกาสดีขนาดนี้ย่อมไม่อาจปล่อยให้หลุดมือ

หลัวหลีแตะมือลงบนแหวนเก็บของ ในฝ่ามือก็ปรากฏมุกโสมอายุสิบปีขึ้นไปแต่ไม่ถึงยี่สิบปีขึ้นมาสิบกว่าเม็ด “นี่ไง ให้คุณได้หมดเลยค่ะ”