ตอนที่ 105 ปลาบิน

จี้เย่มองดูฝูงอาหารสดจากแม่น้ำที่ว่ายผ่านไป ดวงตาเป็นประกายพลางเอ่ยขึ้นว่า “พวกเราหาอะไรมาล่อกันดีไหม?”

หลี่ฝ่าย้อนถาม “ในแม่น้ำมีอาหารสดจากแม่น้ำอยู่หนาแน่นยั้วเยี้ยขนาดนั้น เหยื่อล่อลงน้ำไปก็คงโดนแทะเกลี้ยงในพริบตา จะล่อยังไง?”

“เรื่องนี้จัดการง่ายมาก” ขณะพูด จี้เย่ก็หยิบเอามุกโสมอายุ 3 ปีออกมาหนึ่งเม็ดแล้วหลอมกลั่นเป็นน้ำนมวิญญาณโดยตรง “ยิ่งเป็นอาหารสดจากแม่น้ำระดับสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งตอบสนองต่อน้ำนมวิญญาณได้ไวเท่านั้น พวกเราก็ใช้น้ำนมวิญญาณล่ออาหารสดจากแม่น้ำระดับห้ามาสิ”

พอพูดคำนี้จบ เขาก็หันไปมองหลัวหลีแล้วถามว่า “เธอถือน้ำนมวิญญาณรออยู่ริมฝั่งดีไหม? อาหารสดจากแม่น้ำระดับห้าก็นับว่าไม่เลวแล้ว” แม้จะเทียบไม่ได้กับปูราชันสงครามของหลัวหลีก็ตาม

หลัวหลีพยักหน้า รับเอาน้ำนมวิญญาณในมือจี้เย่มา แล้วเลือกตำแหน่งที่อยู่ห่างจากริมน้ำไม่ไกลนักก่อนจะหยุดรถเข็นลง