กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังจากเห็นตัวอย่างจากกระต่าย ปลาลายทองก็รู้แจ้งแล้วว่าต้องช่วยหลัวหลีอย่างเต็มที่ถึงจะได้ของอร่อยกิน ตอนนี้อุปสรรคเพียงอย่างเดียวก็คือมันยังฟังภาษามนุษย์ไม่รู้เรื่อง จึงไม่รู้ว่าหลัวหลีต้องการให้มันทำอะไรกันแน่
หลังกินข้าวเสร็จ หลัวหลีกับกู้หลินก็ขึ้นไปนอนบนเตียง ระหว่างพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย หลัวหลีก็เล่าเรื่องสถานการณ์ที่บ้านให้เขาฟังคร่าว ๆ
“ไม่มีของดีเหลืออยู่จริง ๆ มุกโสมที่นี่ก็เหลือไม่มาก แถมยังมีอายุไม่สูงด้วย” พูดถึงตรงนี้ หลัวหลีก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย “ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่มีคนอื่นขุดเจอมุกโสมเลย”