เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
จากนั้น เชือกกับเมล็ดท้อที่ผูกไว้ก็ปรากฏขึ้นในมือกู้หลินอีกครั้ง กู้หลินยื่นให้จี้เย่ “ลองดูอีกที”
จี้เย่พยักหน้า ถือเชือกเดินไปริมแม่น้ำแล้วโยนเมล็ดท้อลงไปในน้ำ
กู้หลินเดินมาข้างกายหลัวหลี โน้มตัวอุ้มเธอขึ้นมาแล้วนั่งลงบนรถเข็น หลัวหลีนึกขึ้นได้ว่าเดิมทีเขายุ่งอยู่ที่ค่ายพัก จึงเอ่ยถาม “คุณไม่กลับไปแล้วเหรอ ยุ่งเสร็จแล้วหรือยัง”
กู้หลินโอบกอดหลัวหลีไว้อย่างมั่นคงแล้วเอนหลัง ตอบเธอว่า “งานสั่งการลงไปหมดแล้ว ทางนี้สำคัญกว่า”
จี้เย่สาวเชือกอยู่ที่ริมแม่น้ำ พลางพูดแทรกขึ้นมาในตอนนี้ “นั่นสิ ลูกปลาตัวเล็กระดับสามเยอะขนาดนี้ ต่อให้อยู่ที่ฐานประจำการก็ไม่มีหรอก พากลับไปที่ค่ายพัก ก็เป็นรายรับก้อนโตอีกรอบ ถ้าต่อไปดวงดีแบบนี้อีก ค่ายพักพวกเราคงสร้างเป็นฐานประจำการแห่งที่สองได้ในเร็ววันแน่”