เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
กระเรียนเมฆอัคคีไม่ให้ความร่วมมือแม้แต่น้อย หลัวหลีจึงได้แต่ฝืนง้างจะงอยปากของมันออก ยัดผลแปะก๊วยเข้าไป จากนั้นก็ปิดปากมันลงแรง ๆ
ตลอดกระบวนการ กระเรียนเมฆอัคคีปล่อยให้หลัวหลีจัดการกับมันราวกับเป็นของปลอม ทำให้เธอไม่ต้องออกแรงมากนัก จากนั้นกระเรียนเมฆอัคคีจึงกลืนผลแปะก๊วยในปากลงไปตามสัญชาตญาณ
พลังงานจากอาหารมอบความกล้าให้มัน มันค่อย ๆ ลืมตาข้างหนึ่งขึ้นมามองหลัวหลี
แต่บังเอิญสบเข้ากับสายตาของหลัวหลีพอดี มันตกใจจนรีบหลับตาลงทันที
นี่มัน...กลัวจนขวัญหนีจริง ๆ แล้วหรือ?
ที่จริงหลัวหลีไม่ได้อยากทำให้มันกลัวจนขวัญหนี แค่อยากขู่ให้มันกลัวเท่านั้น
ขณะที่คิดเช่นนั้น หลัวหลีก็ยื่นมือไปลูบขนของกระเรียนเมฆอัคคีอย่างตั้งใจ ตั้งแต่ศีรษะไปจนถึงหางครั้งแล้วครั้งเล่า พยายามบอกมันว่าตัวเธอไม่เป็นอันตราย