ตอนที่ 29 เหมือนเด็กเอาแต่ใจ

ทั้งที่รู้สึกชัดเจนว่าเด็กหนุ่มคนนั้นยืนอยู่บนเวหาเหนือศีรษะของตนเอง แต่ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรหรือผู้คนจากทั่วทุกทิศบนดวงดาวทั้งดวงต่างก็มองเห็นเขาได้!

ทว่าในเวลานี้กลับไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลย มีเพียงดวงดาวไร้ที่สิ้นสุดในมิติลึกลับของหลัวหลีเท่านั้นที่ส่งสัญญาณมือถือแห่งอันตรายอย่างบ้าคลั่ง กระทั่งดวงดาวประกายแสงริบหรี่นับไม่ถ้วนยังเคลื่อนไหวผิดปกติพร้อมกัน ประกายแสงสลัวเบ่งบานห่อหุ้มมิติลึกลับไว้โดยสมบูรณ์ คล้ายกับกำลังเตรียมพร้อมเต็มที่

หลัวหลีมองดู…เด็กหนุ่ม (?) บนท้องฟ้าด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ นี่เป็นจอมวิญญาณศักดิ์สิทธิ์คนแรกที่เธอเคยเห็นเลยนะ!

นี่มันช่าง…

เวรกรรมแท้ ๆ!

“วันนี้ถึงคราวที่ฉันข่งซีจะร่ำรวยแล้ว! ผลอายุยืนเป็นของฉันแล้ว! ฮ่า ๆ…”