ตอนที่ 4 ขยันขันแข็ง

หลัวหลีมองชามข้าวที่สะอาดเอี่ยมของตัวเอง แววตาล่องลอยไปชั่วครู่ ก่อนจะเผยรอยยิ้มจริงใจออกมา “พอแล้ว กินอิ่มแล้ว” เมื่อกี้เผลอกินเยอะไปหน่อยหรือเปล่า กู้หลินจะตกใจไหม?

ต่อไปเธอต้องระวังให้มากกว่านี้ แม้ร่างกายจะต้องการพลังงานอย่างเร่งด่วน แต่หากอยากให้ชีวิตที่ได้กินฟรีอยู่ฟรีแบบนี้ดำเนินต่อไป ก็ต้องค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป — อืม ต่อไปแต่ละมื้อกินให้น้อยลงหน่อยแล้วกัน อย่างไรเสียร่างกายของเธอก็ต้องการพลังงานมากเกินไป ไม่ใช่กินเพิ่มอีกมื้อสองมื้อแล้วจะช่วยบรรเทาได้

หลัวหลีพูดด้วยความจริงใจ กู้หลินมองเธออย่างครุ่นคิดแวบหนึ่ง ก่อนจะนำภาชนะไปล้าง