เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 261 เป็นคุณหรือเปล่า
หลังจากนั้น คนที่กลัวว่าจะไม่มีอาหารกินมากที่สุดก็กลายเป็นเว่ยเจิ้นกับเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยคนนั้น
ที่กล้ามาทำเรื่องแบบนี้ได้ พวกเขาก็ไม่กลัวตายอยู่แล้ว
แต่พวกเขากลัวเหลือเกินว่าจะมีคนเอาก้อนหินที่ลับจนคมค่อย ๆ แล่เนื้อออกมาทีละชิ้น แล้วให้ดูผู้โดยสารกินเนื้อของตัวเองไปพลาง ตายไปในความเจ็บปวดและการอักเสบไปพลาง
ชิวหลานคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงเตือนจางรั่วสุ่ยว่า “อย่าให้พวกเขากินเนื้อคนเลย ต่อให้กินแล้วถูกช่วยออกไปได้ ก็เสี่ยงเป็นโรคทางจิตได้ง่าย ๆ”
จางรั่วสุ่ยพูดเบา ๆ ว่า “ฉันแค่ขู่เจ้าคนเลวสองคนนั้นน่ะ”
ชิวหลานหัวเราะ “ทำเอาฉันตกใจไปเลย”
ระยะต้นพวกเขาไม่กล้าออกห่างจากเครื่องบินมากนัก เพราะอย่างไรเครื่องบินก็ยังอยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ พวกเขาจึงออกหาอาหารตอนกลางวัน แล้วกลับมาพักผ่อนในเครื่องตอนกลางคืนได้เต็มที่
ลำบากสักหน่อย แต่ปลอดภัย
เมื่อเวลาผ่านไปทีละเล็กทีละน้อย