กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 ยังไงก็ต้องขอบคุณเธอ!
มู่หรงเฟิงไม่ได้มองสีหน้าของมู่ไป๋ที่ตะลึงจนพูดไม่ออก
เขาพาลูกชายลงจากรถ เดินฝ่าฝูงคนไปทักทายผู้อาวุโสจางก่อน จากนั้นจึงถามว่า “คุณจางอยู่ไหน?”
“ไปส่งคน” พูดจบ ผู้อาวุโสจางก็หันไปคุยเรื่องคดีกับตำรวจต่อ
“ไปส่งคน?” มู่หรงเฟิงชะงัก ในใจคิดว่าเวลานี้แล้ว เด็กหญิงคนนั้นยังมีอารมณ์ไปส่งใครอีก?
ฝ่ายเสี่ยวหยาขึ้นรถ คาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้วจึงถามว่า “เซิ่งอวี้เซียว คุณไม่ใช่เที่ยวบินเช้าหรือ? ทำไมเปลี่ยนเป็นเที่ยวเย็นอีก?”
เซิ่งอวี้เซียวหันไปมองทางมู่ไป๋แวบหนึ่ง แล้วพูดเสียงเบาว่า “คิดไปคิดมาแล้วออกตอนเย็นเหมาะกว่า นอนหลับสักตื่นก็ถึง เลยเปลี่ยนตั๋วเครื่องบิน”
“อย่างนั้นหรือ?”
แต่เซิ่งอวี้เซียวไม่ได้ตอบคำถามนี้