กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 หมดหวังแล้ว
รอยยิ้มของเลขานุการหวังแข็งค้างอยู่บนใบหน้า อากาศชะงักงันไปชั่วครู่
เสี่ยวหยามองเขา
เขามองเสี่ยวหยา
คนรับใช้อดไม่ได้ที่จะหดคอในห้องที่ทั้งกว้างและหนาวเย็นนี้
ในเสี้ยววินาทีนั้น คนรับใช้ได้ยินเสียงของเลขานุการหวัง เขาตอบเบา ๆ ว่า “ได้สิ ลองดู”
คนรับใช้ตกตะลึง
ฝ่ายเสี่ยวหยาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วพูดว่า “งั้นคุณรอสักครู่ หนูจะโทรศัพท์”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เสี่ยวหยากับเลขานุการหวังนั่งอยู่บนโซฟา รอจนพระภิกษุ นักพรตเต๋า และเหล่าแม่ชีคริสต์มาถึง