กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 ผมเป็นพ่อทูนหัวของเธอ
ในห้องโถงใหญ่
เว่ยเหวินจวิ้นค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น บนใบหน้ายังหลงเหลือร่องรอยเลือดสีแดงชัดเจน
“พาหมอเข้ามาเถอะ” เว่ยเหวินจวิ้นถอนหายใจแล้วพูด
“คุณชายรอง นี่…”
“จะปล่อยให้ตายไปอย่างนี้ไม่ได้หรอก วันเวลายังอีกยาว” เว่ยเหวินจวิ้นพูดพลางมองหลีเจียงที่นอนนิ่งไม่ไหวติง แล้วชี้ไปพลางหัวเราะเยาะว่า “ไม่อย่างนั้นพวกคุณคิดว่าทำไมเขาถึงกลายเป็นแบบนี้”
ทุกคนในคณะกรรมการบริษัทไม่มีใครเอ่ยปากอีก
ในห้องโถงใหญ่เงียบกริบจนไม่มีใครกล้าหายใจแรง
จนกระทั่งหมอมาถึง หมอทั้งเช็ดเหงื่อทั้งเริ่มยื้อชีวิตเว่ยหลินอย่างหวาด ๆ
“หลานสาวของผมก็ยังหาไม่เจอ…” เว่ยเหวินจวิ้นขมวดคิ้วแน่น