กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 179 ตั้งชื่อ
วันนี้ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่ไม่ได้นอนหลับให้สบาย แต่ยังไงผู้อาวุโสจางก็ได้นอนเต็มที่
ตอนนี้เขาไม่มีความปรารถนาอื่นใดอีกแล้ว ใจผ่อนคลายสุดขีด คิดว่าเสี่ยวหยามาเมืองเจียงครั้งแรก ก็พาเธอเที่ยวเล่นอยู่หลายวัน กว่าคณะจะกลับไปเมืองจิน
ก่อนไป เสี่ยวหยาก็ยังตามผู้กำกับการใหญ่ไปเซ่นไหว้ยาย
เมืองจิน
เลขานุการรออยู่หน้าประตูตั้งแต่เช้า พอคนเพิ่งลงจากรถ เขาก็รีบถามด้วยความร้อนใจ “เป็นอย่างไรบ้างครับ คุณร่างกายยังไหวอยู่ไหม?”
“ไปตั้งหลายวัน ผม…” คำที่เหลือของเลขานุการพูดไม่ทันจบ
เห็นได้ว่าผู้อาวุโสจางมีสีหน้าสดใสเปล่งปลั่ง แม้แต่ริ้วรอยก็ยังถูกดึงจนตื้นขึ้นเล็กน้อย
ดูเหมือนว่า…อ้วนขึ้นนิดหน่อย