กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ฆ่าคนยังต้องฆ่าจิตใจ
อะไรนะ?!
หลีเจียงไม่ใช่พ่อแท้ ๆ ของหลีเสี่ยวหยาเลยอย่างนั้นหรือ?
เสียงคำรามพิโรธอย่างเสียสติควบคุมตัวเองไม่ได้ของหลีเจียง ทำให้ทุกคนรอบข้างต่างเผยสีหน้าตกใจและรังเกียจ
“ขึ้นรถ! ขึ้นรถ!” ตำรวจหน้าตึงพูดเสียงเข้ม
จะปล่อยให้ผู้ต้องสงสัยแบบนี้รังแกเด็กคนหนึ่งต่อหน้าต่อตาไปได้อย่างไร
อกของเซิ่งอวี้เซียวกระเพื่อมขึ้นลง เขาค่อย ๆ ระงับอารมณ์ลง ก้าวขายาวไปใกล้ ๆ แล้วยกมือขึ้น
คนข้าง ๆ ตกใจสะดุ้ง “คุณชายใหญ่เซิ่ง ใจเย็น ๆ…”
แต่พอสิ้นเสียง กลับพบว่าเซิ่งอวี้เซียวไม่ได้ลงมือต่อยหลีเจียง
เพียงแต่มีเสียงดัง “ตูม” หนึ่งครั้ง เตียงเปลหามไม่รู้เป็นเพราะอะไร ขาเตียงก็พับลงทันใด หลีเจียงถูกสะบัดกระเด็นออกไป กระแทกพื้นอย่างแรง