กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ริมขอบแห่งความบ้าคลั่ง
“ใช่ พ่อเสียใจมาก และก็เกลียดตัวเองมากด้วย…”
“หนูก็เสียใจมากเหมือนกัน” หลีเสี่ยวหยาพูดเบา ๆ “แต่นั่นมันเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ช่วงเวลาที่หนูเสียใจที่สุดมันผ่านไปแล้ว”
หลีชิงชิงมองเห็นสีหน้าของหลีเจียงเปลี่ยนขึ้นลงอีกครั้งหนึ่ง
ทันใดนั้นเธอก็เกิดความคิดที่ไร้สาระขึ้นมา—
หลีเสี่ยวหยากำลังควบคุมจังหวะ
ยิ่งไปกว่านั้น! กำลังควบคุมอารมณ์ของหลีเจียง!
ทุกประโยคที่เธอเอ่ยออกมา ราวกับผ่านการคิดไตร่ตรองมาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคือคาดเดาปฏิกิริยาของหลีเจียงไว้ล่วงหน้า…
หลีชิงชิงส่ายศีรษะไปมา ไม่ ไม่ ไม่ เป็นไปได้อย่างไร?
หลีเสี่ยวหยาก็ไม่ได้เกิดใหม่สักหน่อย