เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 ไปสิ วีรชนช่วยสาวงาม!
คุณย่าฟ่งได้ยินคำพูดของหลานสาวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ถามว่า “หนูรู้ได้อย่างไร”
สิงซืออวิ๋นเองก็เกิดจิตสำนึกว่าตนพูดพลาดไป สายตาวูบหนึ่ง พลางว่า “วันนั้นคุณชายสามของบ้านนั้นพาฉันเข้าไปดูข้างในค่ะ อือ บอกว่าอะไรนะ เด็กคนนี้ไม่มีพ่อแม่ หวังให้ฉันช่วยดูแลสักหน่อย”
คุณย่าฟ่งประหลาดใจ “เขาคุยกับเธอได้ด้วยหรือ ไม่ใช่ใบ้หรือไง”
สิงซืออวิ๋นรีบว่า “พิมพ์ในโทรศัพท์มือถือได้ค่ะ”
คุณย่าฟ่งไม่ถามต่อ จูงมือสิงซืออวิ๋นเดินไปข้างหน้า
พอดีรถของตระกูลมู่แล่นเข้ามาจอดนิ่ง คนเฝ้าประตูก็ก้าวออกไปรับมู่ไป๋กับพ่อของเขาให้ลงจากรถ
“ประธานมู่” คุณย่าฟ่งทักทันที พอพูดจบก็ก้มลงยิ้ม “นี่คือมู่ไป๋สินะ ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง โตขึ้นตั้งเยอะจริง ๆ วันหนึ่งเปลี่ยนไปอย่างหนึ่งเลย”
ตั้งแต่ยังอยู่ในรถ สายตาของมู่หรงเฟิงก็ถูกหลีเสี่ยวหยาที่ปิดทางอยู่หน้าประตูดูดไปแล้ว