กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 โชคดีมหาศาล
เว่ยเหวินจวิ้นตอนนี้ในหัวก็เต็มไปด้วยอารมณ์อันซับซ้อน เขาได้แต่หันมองหลีเสี่ยวหยา แล้วถามกลับว่า “จะขอบคุณยังไงดีล่ะ”
“หอมหนูทีสิคะ” หลีเสี่ยวหยาพูด
แน่นอนว่าต้องไม่มีปัญหา!
เว่ยเหวินจวิ้นยินดีเป็นที่สุด!
เพียงแต่ชายชาติทหารอย่างเขาไม่เคยทำอะไรเลี่ยน ๆ แบบนี้มาก่อน แต่นี่เป็นคำชวนของเสี่ยวหยานะ…
เว่ยเหวินจวิ้นเข็นรถเข็นไปข้างหน้า แล้วหอมแก้มหลีเสี่ยวหยาหนึ่งที
เว่ยเหวินชิ่งก็ดีใจจนตัวลอย รีบก้มลงหอมแก้มอีกข้างของหลีเสี่ยวหยา
หลีเสี่ยวหยาพูดว่า “เอาล่ะ งั้นคุณตาก็หอมน้าชายสักทีนะคะ”
เว่ยเสวียนหมิงกำที่ท้าวแขนเก้าอี้แน่นในทันที ตาเบิกโพลง “หนู หนูนี่มัน…”