กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 หนูก็อยากเป็นคนบ้าด้วย
บนเกาะนี้มีรีสอร์ตอยู่ทั้งหมดสี่แห่ง ที่เว่ยเหวินจวิ้นเหมาครอบครองไว้คือฝั่งที่หันหน้าออกทะเล ซึ่งเป็นทำเลดีที่สุด
คอมเนนอสกับเลขานุการหวังจึงจำต้อง “ลดตัวลง” ไปพักอีกรีสอร์ตหนึ่ง ที่วิวภูเขาสวยงามกว่า
สองแห่งนั้น หนึ่งอยู่ข้างหน้า หนึ่งอยู่ข้างหลัง ห่างกันไม่มากนัก
ตอนที่คอมเนนอสแบกหลีเสี่ยวหยาเดินไปทางด้านหลัง ระหว่างทางยังได้เจอพนักงานของเกมสร้างฝัน
พนักงานคนนั้นจำผู้ถือหุ้น “รายใหญ่” คนนี้ได้ในพริบตา กำลังจะทักทายสักหน่อย แต่พอเหลือบเห็นสีหน้าดุร้ายราวกับปีศาจของคอมเนนอส ก็กลืนคำพูดกลับไปทันที
“คนที่เดินผ่านไปเมื่อครู่รู้จักหนู ทำไมไม่พูดกับหนูล่ะ” คอมเนนอสถาม