เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 น่าเย็บปากเขาให้สนิทจริง ๆ
ควรเย็บปากไอ้หมอนั่นจริง ๆ
ตอนนี้เซิ่งอวี้เซียวกับฉินซุ่ยก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
สองคนนั่งแยกกันคนละฝั่งในห้องเรียน แค่มองตากันเงียบ ๆ ครั้งหนึ่ง
ไม่ มี ใคร สัก คน ที่ อารมณ์ดีได้
ไอ้หนุ่มที่อ้าปากพูดช่างรู้วิธีทำให้ทั้งสองคนขุ่นเคืองพร้อมกันด้วยประโยคเดียวจริง ๆ
หนิงเหิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ฟังจนงงไปเหมือนกัน วนเวียนพึมพำ “เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไปหาฉินซุ่ยเมื่อวานคือหลีเสี่ยวหยา? ทำไมถึงเป็นหลีเสี่ยวหยาได้? เป็นหลีเสี่ยวหยาได้อย่างไร?”
คิ้วของเขาขมวดจนแทบหนีบแมลงวันให้ตายได้ “พี่เซิ่ง ผมคิดไม่ออกเลย ทางเน็ตพูดกันว่าฉินซุ่ยใช้อสูรเวท เขาใช้อสูรเวทจริง ๆ ใช่ไหม?”
เซิ่งอวี้เซียวฟังต่อไปไม่ไหว ลุกขึ้นก้าวยาว ๆ ออกไปทันที พอไปยืนตรงหน้าหลีเสี่ยวหยาก็ยกตัวเธอขึ้นมาทันที แล้วถึงได้ปล่อยคำออกมาจากไรฟัน “หลีเสี่ยวหยา เธอ เก่ง จริง ๆ!”