กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 เว่ยเหวินจวิ้นพัฒนาขึ้นแล้ว
ลมหายใจของเว่ยเสวียนหมิงกระตุกแรงเพียงชั่วขณะเดียว พอชั่วพริบตาก็กลับสู่ความสงบ แล้วเอ่ยว่า “เอาละ เริ่มกินข้าวได้”
เว่ยเหวินจวิ้นอดขมวดคิ้วไม่ได้ ไม่พอใจเป็นอย่างมาก
เขารู้ว่าพ่อเข้มงวดกับพวกเขามาโดยตลอด และมักจะไม่พอใจอยู่เสมอ
แต่จะไม่ชมเสี่ยวหยาได้อย่างไร?
พอคิดถึงตรงนี้ เว่ยเหวินจวิ้นก็หันหน้าไปมองน้องชายอีกครั้ง
คนนี้ก็พึ่งพาไม่ได้เช่นกัน
ถ้าพวกเขาไม่ชม ฉันจะชมเอง!
“เสี่ยวหยาของวันนี้เก่งจริง ๆ!” เว่ยเหวินจวิ้นตักอาหารคำหนึ่งใส่ชามของหลีเสี่ยวหยา
หลีเสี่ยวหยาเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขาทันที “ขอบคุณน้าชายรองค่ะ”