เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 เสี่ยวหยา: ง่ายเกินไปแล้ว!
ต่างจากโรงเรียนประถมหินผาที่ปิดภาคเรียนก่อนกำหนดเพราะหิมะตกปิดถนน โรงเรียนชนชั้นสูงแห่งนี้ต้องเรียนไปจนถึงเดือนมกราคมเลยทีเดียว
พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น หลีเสี่ยวหยาของต้องไปโรงเรียนแต่โดยดีตามเดิม
เว่ยหลินยังคงรับหน้าที่รับส่งเช่นเคย
เมื่อรถมาถึงโรงเรียน บอดี้การ์ดเปิดประตูจากด้านนอก แต่หลีเสี่ยวหยายังไม่รีบลงจากรถ “ครูบอกว่าเรียนพละวันนี้จะสอนเล่นสเก็ตน่ะค่ะ แต่หนูไม่มีรองเท้าสเก็ต”
เว่ยหลินพูดว่า “ได้ รู้แล้ว ผมจะไปซื้อให้เดี๋ยวนี้แหละ”
หลีเสี่ยวหยาพยักหน้า แล้วจึงสะพายกระเป๋าเดินเข้าโรงเรียนไป
คนขับรถอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “แบบนี้ก็แกล้งให้คุณลำบากชัด ๆ เลยนะครับ”
เว่ยหลินหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ “ก็เด็ก ๆ เขาจะไปรู้อะไรว่าแกล้งหรือไม่แกล้ง กว่าจะได้กลับมาก็ลำบากแทบแย่ จะอ้อนจะงอแงบ้างก็สมควร”