เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 เธอกล้าดีกว่าพวกเขาทุกคน
คนรับใช้ยกเก้าอี้มาให้ เว่ยเสวียนหมิงค่อย ๆ นั่งลง แล้วจึงถามว่า “รู้ไหมว่าฉันตีแกเพราะอะไร?”
เว่ยหลินหมอบอยู่กับพื้น ดูนอบน้อมยิ่งนัก อดทนความเจ็บตอบเสียงเบาว่า “เพราะผมควบคุมสถานการณ์วันนี้ไม่ได้ เกือบทำให้ครอบครัวเสียหน้า”
“แค่นี้เองหรือ?” เว่ยเหวินจวิ้นอดโกรธไม่ได้ แทรกขึ้นมาถามอย่างคาดคั้น
ถึงเวลานี้แล้ว เขายังมีหน้ามาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ต่ออีกหรือ?
แต่เว่ยหลินไม่สนใจคำถามของเว่ยเหวินจวิ้น เขายังคงหมอบอยู่กับพื้น ดูราวกับรอให้คุณปู่ตัดสินลงโทษ
เว่ยเสวียนหมิงเอามือข้างหนึ่งยันที่ท้าวแขนเก้าอี้ ก้มหน้ากดนิ้วระหว่างคิ้ว ถามว่า “เด็กคนนี้ถูกพามาจากที่ไหน?”
“หมู่บ้านตระกูลหลี ตำบลสือโถว อำเภอตง มณฑลหนาน”
“แล้วมีอะไรอีก?”
“เธอเป็นเด็กของเหวินอวี้”