กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 เธอถึงกับเรอออกมา
กระบวนการรอคอยช่างยาวนาน
แต่สำหรับหลีเสี่ยวหยาแล้ว ยังพอไหว
ฉินซุ่ยหยิบองุ่นจากจานผลไม้บนโต๊ะขึ้นมาแล้วถามหลีเสี่ยวหยา “กินไหม?”
ลู่ข่ายเสวียนเห็นแล้วก็ยกมือกุมหน้าผาก พวกเขานี่สบายใจกันจริง ๆ
ลู่ข่ายเสวียนรีบสั่งบริกรที่อยู่ด้านข้าง “จะยืนเหม่อทำไม? ไปชงชามา”
เว่ยเหวินจวิ้นไม่ยอมแพ้ จึงเอ่ยถามจากด้านข้าง “กินสาลี่ไหม? น้าชายจะปอกให้ลูกหนึ่ง”
อย่างไรเว่ยเจ๋อเซิงก็ยังไม่สนิทกับหลีเสี่ยวหยา และเพิ่งพบกันวันนี้ เขาจึงไม่ได้เข้าไปร่วมวง เพียงนั่งอยู่ด้านข้าง ทำหน้าที่เป็นอาวุธข่มขวัญ
หลีเสี่ยวหยานั่งอยู่ตรงกลาง ดูคล้ายมีผู้คนรายล้อมคอยเอาใจอยู่ไม่น้อย
เว่ยหลินอยากเข้าร่วมด้วยก็ยังแทรกเข้าไปไม่ได้ ได้แต่นั่งอยู่อีกฝั่งอย่างจำใจ