เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 เขากลัว
เจ้าหน้าที่ค่อย ๆ ตั้งสติจากความตกตะลึง “เมื่อกี้เขาบอกว่าเขามาตามหาคนใช่ไหม? คนที่เขาตามหาก็คือหลีเสี่ยวหยาใช่ไหม? แล้ว... แล้วผู้ชายชุดสูทที่อยู่ข้างหน้านั้นล่ะ? เขาก็มาตามหาหลีเสี่ยวหยาด้วยไม่ใช่หรือ?”
เจ้าหน้าที่สับสน “ตกลงใครกันแน่ที่เป็นญาติของหลีเสี่ยวหยา?”
เซิ่งอวี้เซียวลุกขึ้นไล่คนออกไปข้างนอก พูดว่า “ไปดูหมูน้อยพิกกี้หน่อยเถอะ”
เจ้าหน้าที่หันไปมองผู้กำกับใหญ่ “คุณชายใหญ่เซิ่งนี่กำลังเยาะเย้ยว่าฉันโง่หรือ?”
ผู้กำกับใหญ่พูด “คุณเอาคำว่า ‘หรือ’ ที่อยู่ข้างหลังออกสิ”
เจ้าหน้าที่ “…”
เซิ่งอวี้เซียวคีบมันเทศออกจากเตา แล้วตักซาลาเปาเนื้อสองลูกในหม้อออกมาอย่างคุ้นเคย จากนั้นถือมาวางตรงหน้าชายคนนั้นในทีเดียว
“หลีเสี่ยวหยาตั้งใจห่อกลับมาจากตัวเมืองอำเภอเลย” เซิ่งอวี้เซียวชี้ไปที่ซาลาเปาแล้วถาม “ไม่มีอะไรที่กินไม่ได้ใช่ไหม? จะมีก็สายไปแล้ว ถ้าไม่กินฉันกินเอง”
ชายคนนั้นส่ายหน้าติด ๆ