เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ฉันไปแล้ว เธอจะคิดถึงฉันไหม
“ผมจะพบทนาย!” หลังจากหลีหงกวงถูกควบคุมตัว สิ่งที่เขาตะโกนซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็คือประโยคนี้ประโยคเดียว
เขาได้พบทนายจริง ๆ แต่พออีกฝ่ายมาถึง ก็บอกเขาอย่างเสียดายตรง ๆ ว่า “เรื่องนี้ได้รับความสนใจสูงมาก เป็นคดีที่ร่วมมือกับสำนักตำรวจมณฑลในการดำเนินการ ต่อไปยังจะเปิดปฏิบัติการปราบปรามการค้ามนุษย์ทั่วทั้งมณฑลอีกครั้ง”
หน้าหลีหงกวงเขียวไปหมด “แต่ผมกับหลีเสี่ยวหยาเป็นญาติกันนะ!”
“ใช่ ดังนั้นคุณลองขอหนังสือให้อภัยจากญาติสายตรงของเธอได้ แต่ที่โชคร้ายก็คือ… ปู่ของเธอเองก็ถูกตำรวจควบคุมตัวเพื่อร่วมสอบสวนคดีแล้ว”
“…”
หลีหงกวงนึกออกเพียงวิธีสุดท้าย “ผมชดใช้เงินได้ ผมชดใช้ให้หลีเสี่ยวหยา 50,000 หยวน ไม่สิ 100,000… 200,000 ก็ได้! พอให้เธอเรียนไปจนจบมหาวิทยาลัยอย่างสบาย ๆ เลย”