เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 วอเตอร์ลูของฉินซุ่ย
เซิ่งจวิ้นหัวเราะก็ไม่ใช่ ร้องไห้ก็ไม่เชิง “อะไรกัน หลีเสี่ยวหยาของลูก? เด็กหญิงคนนั้นก็มีพ่อมีแม่ของเธอเอง”
เซิ่งอวี้เซียวพูดว่า “เธอไม่มีพ่อมีแม่สักหน่อย”
เซิ่งจวิ้นพูดไม่ออก จากนั้นก็สอนว่า “แต่จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ ไม่ให้เกียรติเด็กหญิงคนนั้นเลย”
เซิ่งอวี้เซียวไม่ตอบคำพ่อ
ในใจเขากำลังครุ่นคิดจริง ๆ อยากพาหลีเสี่ยวหยาออกจากหมู่บ้านบนเขาน้อยแห่งนั้นไปด้วย…แต่ตอนนี้ยังพูดเรื่องนี้ไม่เหมาะ
หลีชิงชิงอยู่ข้าง ๆ ก็ร้อนใจไม่น้อย เธอไม่คิดว่าเซิ่งอวี้เซียวจะให้ความสำคัญกับหลีเสี่ยวหยาขนาดนี้
เธอก้มหน้าลง ปิดบังแววตาแปรเปลี่ยนในดวงตา แล้วจึงถามเบา ๆ ว่า “พี่ชายได้รับบาดเจ็บ เพราะต้องการปกป้องหลีเสี่ยวหยาหรือคะ”
เซิ่งอวี้เซียวนั่งกลับลงบนเตียง ชายตามองหลีชิงชิงอย่างเฉียง ๆ น้ำเสียงเย็นลงเล็กน้อย เปลี่ยนจากความร้อนใจเมื่อครู่ “ใครบอกเธอเรื่องนี้?”