เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 เธอคิดว่าบันทึกการเปลี่ยนแปลงเป็นเกมเลี้ยงเด็กหรือ!
เซิ่งอวี้เซียวหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้แคร์ความโกรธที่ไร้พลังของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
“ผมฟังภาษาของคุณไม่รู้เรื่อง ไม่เป็นไร ขอแค่คุณฟังภาษาของผมรู้เรื่องก็พอ คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร”
ท่านปู่หลีมองเขาอย่างงุนงง คนคนนี้ไม่ได้บอกไปแล้วหรือ เขาชื่อเซิ่งอวี้เซียว มาจากในเมืองเพื่อมาถ่ายรายการ
“ผมมีเงินมาก พ่อผมเป็นประธานเครือบริษัทตระกูลเซิ่ง ภาพวาดภาพหนึ่งของแม่ผมขายได้ราคาสูงลิ่วถึง 3 ล้านหยวน เพียงแต่แม่ผมเห็นว่าผมนิสัยเสียเกินไป เลยส่งผมมาฝึกฝนในหุบเขาแร้นแค้นแห่งนี้ ตอนนี้ผมไม่มีเงิน คุณให้เงินผมพันหยวน ให้ผมได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างสบาย ๆ หนึ่งเดือน หนึ่งเดือนให้หลัง คุณอยากได้เท่าไร ผมก็ให้ได้เท่านั้น”
อะไรนะ อะไรกัน ภาพวาดภาพหนึ่งขายได้ตั้ง 3 ล้าน?
ไม่ใช่ 30,000 แต่เป็น 3 ล้าน!
ท่านปู่หลีอ้าปากค้าง