ตอนที่ 252

ตอนที่ 252

โดยไม่สนคำทัดทานของจูซวง จูเปียวขยับกายขยับเท้ากลับเข้าสู่พระราชวังด้วยความตื่นเต้น เมื่อมองตามแผ่นหลังของจูเปียว จูซวงได้แต่ถอนหายใจพึมพำกับตนเอง “สยงอิงเอ๋ย วันหน้าเจ้าอย่าได้โกรธโทษอารองเลยนะ~! อารองก็ไม่รู้ว่าพ่อของเจ้าจะฟังคำล้อเล่นเป็นเรื่องจริงจังไปได้~~~!”

จูซวงที่ถูกทิ้งไว้ตามลำพัง ณ จุดเดิม หยิบเบ็ดตกปลาขึ้นมานั่งตกปลา ทว่าผ่านไปได้ไม่นานเขากลับรู้สึกเบื่อหน่ายยิ่งนัก อย่างไรเสียกิจกรรมความบันเทิงในยุคโบราณก็มีจำกัดยิ่ง คนมีฐานะจะเดินทางไปหาความสุขความสำราญยังหอนางโลมหรือบ่อนพนัน ส่วนคนยากจนทำได้เพียงนั่งฟังการเล่านิยายอยู่ข้างนอกโรงน้ำชาเพื่อคลายเครียด จูซวงเองก็เริ่มเอือมระอาต่อการชมงิ้ว จึงเริ่มครุ่นคิดหาของเล่นแปลกใหม่มาเสน่ห์ช่วงเวลาให้ผ่านพ้นไป ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นวูบเข้ามาในสมองของเขา—รักบี้!