ตอนที่ 208

ตอนที่ 208

เมื่อมองดูรอยยิ้มแปลกประหลาดที่ปรากฏบนใบหน้าของจูซวง แล้วก้มลงมองภาพอันน่าขนพองสยองเกล้าบนพื้น ทุกคนที่อยู่ในสถานที่นั้นต่างรู้สึกได้ถึงสายลมหนาวที่พัดผ่านกระดูกสันหลังขึ้นมา เหงื่อผุดซึมเต็มหน้าผาก

แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่พวกเขายังคงฝืนยิ้มที่ดูแย่ยิ่งกว่าการร้องไห้ออกมา แล้วเอ่ยขึ้นพร้อมกัน “อืม ดีจริงๆ นั่นแหละ เหล่านี้ล้วนเป็นสุนัขที่ดีนัก”

จูเหวินเจิ้ง จูกัง และจูตี้ ทั้งสามคนต่างตักเตือนตนเองในใจว่า วันหน้าไม่ว่าจะอย่างไรก็ห้ามล่วงเกินจูซวงผู้นี้โดยเด็ดขาด เพราะเขานั้นช่างน่าหวาดกลัวและชั่วร้ายลึกล้ำยิ่งนัก!