ตอนที่ 200

ตอนที่ 200

จูซวงค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นยืน กุมเชือกในหัตถ์ไว้แน่น จากนั้นก้าวเดินไปทางนอกประตูอย่างไม่ลังเล

เดิมทีซานไต้พยายามจะลุกขึ้นยืนตาม ทว่าในยามนี้เอง จูซวงพลันเหลียวหน้ากลับมา ใช้สายตาที่เย็นชาไร้เยื่อใยและเปี่ยมด้วยไอเย็นเยียบจดจ้องมัน

“จำไว้ สัตว์เดรัจฉานไม่มีวันยืนหยัดกายเดินเหินได้อย่างเสรีเช่นมนุษย์!” สุรเสียงของจูซวงแว่วมาอย่างเย็นชา ปานประหนึ่งกระบี่แหลมคมทิ่มแทงเข้ากลางหัวใจของซานไต้

ซานไต้ไร้หนทาง เลือกได้เพียงคุกเข่าหมอบลงกับพื้นอย่างว่าว่าง่าย ใช้สองมือและสองเข่าคืบคลานไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก

จูซวงจูงซานไต้เดินทอดนัดดาภายในเมือง ยามนี้เมืองแห่งนี้ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว

กวาดสายตามองไป ทั่วทั้งพื้นเต็มไปด้วยซากศพเกลื่อนกลาด ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง