ตอนที่ 195

ตอนที่ 195

หลังจากได้ทราบข่าวเรื่องหลี่ซองกเยยอมจำนนก่อนเริ่มศึก และชเวอียองเปิดประตูเมืองต้อนรับกองทัพหมิงเข้าสู่เมือง หวังจวนก็ยืนตะลึงลานอยู่กับที่ราวกับถูกอสนีบาตฟาด ใส่เวลาเนิ่นนานกว่าจะค่อย ๆ ดึงสติกลับมาได้

เขาเดินโซเซไปที่หน้าบัลลังก์ราชัน แล้วทรุดตัวลงนั่งดังปึ้ก ก่อนจะอ่อนแรงฟุบอยู่บนเก้าอี้ราวกับลูกบอลที่สูบลมออกจนหมด

หวังจวนในยามนี้ผมเผ้าระเกะระกะ สีหน้าโดดเดี่ยวเศร้าหมอง สายตาว่างเปล่าไร้สิ่งใด ราวกับสูญเสียดวงจิตวิญญาณไปแล้วก็ไม่ปาน

ภายในโถงใหญ่ที่กว้างขวางเงียบสงบราวกับป่าช้า ไม่มีเสียงใด ๆ เล็ดลอดออกมาแม้แต่เสี้ยวเดียว

พอหวนนึกถึงรายงานการรบที่เพิ่งได้รับ หวังจวนก็ปวดร้าวใจราวกับถูกดาบกรีด—เพราะศักดิ์ศรีและความดื้อรั้นที่ตนเรียกว่าศักดิ์ศรีนั่นแท้ ๆ ที่ทำลายแผ่นดินพสุธาของโครยอที่สืบทอดมานับพันปีลงด้วยมือตนเอง!