กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 170
ลวี่ซื่อกระจ่างแจ้งในทุกสิ่งแล้ว แม้ไม่รู้ว่าจูซวงทราบเรื่องราวเหล่านี้ได้อย่างไร ทว่ายามนี้ยากจักย้อนคืนได้อีก ทุกอย่างจบสิ้นลงแล้ว ตนเองถูกคุมขังกลาย ๆ คนในตระกูลทั้งบนและล่างไม่มีผู้ใดมีชีวิตรอด น่าหัวร่อในฝันวันเยาว์ของตน ช่างน่าหัวร่อที่ตนคิดว่ากุมจิตใจมนุษย์ไว้ได้ ช่างน่าหัวร่อที่คิดไปเองว่าทุกสิ่งดำเนินไปตามแผนการของตน แม้จะมีเหตุแปรผันเล็กน้อย แต่ก็มิใช่เรื่องใหญ่โตอันใด
ลวี่ซื่อก้มหน้าเริ่มหัวเราะ ออกมาจากตอนแรกที่แค่นหัวเราะเยียบเย็น ฮิฮิ จนกระทั่งต่อมาแหงนหน้าหัวเราะร่า ฮ่าฮ่า เสียงหัวเราะแหลมสูงและแหบพร่า ฟังในยามกลางวันแสก ๆ ยังทำเอาขนหัวลุกพอง