ตอนที่ 168

ตอนที่ 168

จูเปียวฟังแล้วรู้สึกตลกพิลึก ในใจครุ่นคิดเงียบ ๆ ว่า “ชีวิตคนเราแสนสั้น แม้แต่ชาตินี้ยังมิอาจใช้ชีวิตได้สมดังใจปรารถนา แล้วจะหวังพึ่งชาติหน้าได้อย่างไร” ทว่าเขาไม่ได้แสดงออกมา เพียงตอบรับไปตามน้ำ “คำพูดของน้องสะใภ้ทำให้พี่คิดถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา อารามต้าหมิงแห่งนี้ยังจัดการไม่เรียบร้อยเลย ช่างเถิด พวกเราไปเลือกม้ากันก่อนดีกว่า”

ครั้นกลุ่มของจูเปียวเดินไปยังจุดที่จูหยวนจางอยู่ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากที่ไกล ๆ ทุกคนเพ่งสายตามองไป เห็นเพียงร่างหนึ่งเหินทะยานข้ามเข้าไปในคอกม้า กำลังควบไล่ตามม้าอาชาไนยสีดำสนิทที่มีเหงื่อหยาดเป็นหยดเลือดตัวหนึ่งไปอย่างรวดเร็ว