ตอนที่ 137

ตอนที่ 137

เพิ่งจะก้าวเท้าออกจากประตูวัง ลวี่ซื่อก็ขึ้นสู่รถม้าด้วยความแผ่วเบา ยามนี้ ในใจนางเต็มไปด้วยความปรีดาและมั่นใจ——การแสดงออกในพระราชวังเมื่อครู่นี้เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ แม้แต่ตนเองยังอดมิได้ที่จะร้องชมเชยในใจ

หวนนึกถึงสายตาขององค์ชายรัชทายาทที่จ้องมองตนด้วยความ "ปรารถนาจะครอบครอง" ลวี่ซื่อก็ยิ่งปักใจเชื่อว่า การแต่งเข้าสู่ตำหนักองค์รัชทายาทกลายเป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว อย่างไรเสียตั้งแต่เล็กจนโต ขอเพียงเป็นสิ่งของที่ลวี่ซื่อปรารถนาจะครอบครอง สุดท้ายก็ล้วนได้รับมาสมดังปรารถนาเสมอ

ลวี่ซื่อผู้มีอารมณ์เบิกบานเลิกม่านรถม้าขึ้นมุมหนึ่งเบา ๆ เหม่อมองไปยังฝูงชนอันคึกคักเบียดเสียดด้านนอกศีรษะ รวมถึงรถม้าของบ้านอื่นริมทาง