ตอนที่ 114

ตอนที่ 114

เช้าตรู่วันถัดมา ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆดำปกคลุมทั่วชั้นฟ้า เพียงครู่เดียวสายฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก หยาดฝนกระแทกหน้าต่างอย่างรุนแรง

ทว่าในเวลานี้ ภายในเรือนหลังของจวนอ๋องอู๋กลับเต็มไปด้วยความสงบเงียบและความอบอุ่น บนเตียงนอนอันกว้างขวาง จูซวงเอนกายพิงขอบเตียงอย่างเกียจคร้าน ด้านซ้ายและด้านขวาของเขาต่างมีภรรยาผู้สลวยงดงามนอนเคียงข้าง จูซวงตระกองกอดพวกนางไว้แน่น

เมื่อคืนนี้ ภายใต้การ “ข่มขู่และล่อลวง” ของเขา ในที่สุดก็บรรลุความปรารถนาที่ตั้งใจไว้เสียที นั่นคือการได้ครอบครองความสุขสมกับยอดปรารถนาทั้งสอง ความรู้สึกนี้ทำให้เขาเคลิบเคลิ้มหลงใหล แม้ภายนอกจะเต็มไปด้วยลมฝนโหมกระหน่ำก็ตาม

เขาเลื่อนมือไปลูบเส้นผมอันนุ่มสลวยของหญิงสาวทั้งสองข้างกายเบา ๆ แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน